یکی از مهمترین آزادیهایی که در ایران داشتیم مسخره کردن مذهب بود. اونقدر پیشوایان مذهبی سوتی دادن تو ایران که دیگه مردم مذهبی هم روشون نمیشد در مقابل ما از مذهب دفاع کنن. توی آلمان علیرغم اینکه کلیسا به زبون خوش پاشو از زندگی مردم نکشید بیرون، ولی ظاهراً بعد از چند صد سال که مردم رو انگولک نکرده مردم بخشیدنش. نخستین نشونش اینکه اکثر مردم هشت درصد به کلیسا مالیات میدن تا کلیسا مثلاً بچشون رو غسل تعمید بده. حالا تو ایران در مسجد همیشه ی خدا به روی مردم بازه و بخواین برین تو کسی نمیپرسه خمس و زکات دادی یا نه تازه توالت عمومی هم فراهم کردن باز هم مردم تحویلشون نمیگیرن.
دومین نشونه خیلی مهمه. مردم قلباً از شوخی با کلیسا بدشون میاد یعنی اگه حتی جلوتون افه ی تساهل و تسامح بذارن باز هم در قضاوتشون روی شما تأثیر داره. چند روز پیش در جمع صرفاً یه "شوخی" با کلیسا کردم. نه تنها آشکارا آلمانیهای جمع رنجیدن بلکه بعضیها تلاش کردن نظر من رو عوض کنن. آخه فک نمیکنن یکی بیاد با کوانتوم شوخی کنه ما باهاش بحث علمی راه میندازیم؟
